Toenemende complexiteit

Gerelateerde afbeelding

Daarbij maakt de toenemende complexiteit van de technologie het zeer onwaarschijnlijk dat één onderneming alle kennis en vaardigheden in huis zal hebben voor haar Research & Development-programma’s. Zelfs de grootste ondernemingen zullen geconfronteerd worden met een gebrek aan kennis en vaardigheden op specifieke terreinen. Bovendien zijn de kosten en de risico’s, verbonden aan de Research & Development-programma’s, dermate groot dat een groot marktaandeel vereist is om de investeringen op tijd terug te kunnen verdienen. Het combineren van complementaire kennis en het delen van het risico kunnen belangrijke redenen zijn om een strategische samenwerking aan te gaan. Hiervoor werd al co-working space amsterdam aangegeven dat een technologische voorsprong op de concurrentie spoedig teniet gedaan wordt. Succesvolle producten worden vlug en systematisch gekopieerd. De investeringen in Research & Development-programma’s moeten terugverdiend worden, dus zal de markt snel ontwikkeld en betreden moeten worden. Niet alleen voor de Research & Development-programma’s zullen strategische samenwerkingen moeten worden aangegaan, maar ook voor het behouden of versterken van het eigen marktaandeel. Opmerkelijk bij dit alles is dat topmanagers van onze grootste ondernemingen aangeven ongeveer de helft van hun tijd kwijt te zijn aan fusie- en overnamekwesties. Dagelijks worden nieuwe fusies en overnames gemeld. Er wordt wel gesproken van ‘fusie-euforie’ of ‘merger mania’ en ‘macho-overnames’. Er ontstaan megafusies, waarbij kennelijk vooral extra marktmacht wordt nagestreefd. De economische teruggang sedert eind 2001 heeft inmiddels echter een daling van het aantal fusies en overnames tot gevolg. Onderzoek laat overigens zien dat deze extra marktmacht niet tot uiting komt in de hoogte van de winst en efficiënter wordt er doorgaans niet geproduceerd. Ook op het terrein van innovatie worden ‘post-fusie’ geen betere scores waargenomen. Fusies worden vooral ingegeven vanuit defensieve overwegingen. Daarnaast geldt dat een grote onderneming minder snel ten onder gaat dan een kleine en grote ondernemingen topbestuurders kennelijk meer status (en inkomen via salaris, bonussen, aandelenopties enzovoort) verschaffen dan een kleinere. Naast de melding van ‘mammoetfusies’ lijkt het doek te vallen over de zogenaamde ‘conglomeraten’ (in de USA al sedert eind jaren tachtig), denk co-working space amsterdam zuidas aan opsplitsing AT&T, ITT (USA), ICI (in Engeland) en SHV, Akzo Nobel, KNP-BT, Bols-Wessanen, KPN, Nedlloyd, Philips (in Nederland). Bij Philips wordt al heel lang gespeculeerd op opsplitsing van het concern; ook ABN Amro sluit splitsing niet uit, en sinds 2000 is splitsing voor Akzo Nobel in onafhankelijke farma- en chemieactiviteiten een serieuze strategische optie. Of dit onder de nieuwe topman Hans Wijers gaat gebeuren, zal de toekomst leren. Wereldwijd worden vanuit dit soort concerns overigens bij voortduring reorganisaties gemeld, vooral gericht op kostenreductie en gepaard gaande met het wegsnijden van vaak vele banen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *