Uw eigen intuïtie

Uw eigen intuïtie is waarschijnlijk precies dezelfde als die van de studenten van Schelling: zij vonden het idee om de rijken door een grotere vrijstelling te begunstigen volstrekt onacceptabel. Vervolgens wees Schelling hen erop dat het belastingstelsel willekeurig is. Het gaat kantoor huren amsterdam uit van een gezin zonder kinderen als de standaardsituatie en vermindert de belasting met het bedrag van de vrijstelling voor elk kind. De belastingwet zou natuurlijk herschreven kunnen worden met een andere standaardsituatie kantoor huren haarlem als uitgangspunt: een gezin met twee kinderen. In deze formulering zouden gezinnen met minder dan het standaardaantal kinderen een toeslag betalen. Schelling vroeg zijn studenten nu hun mening te geven over een ander voorstel:
Moeten de kinderloze armen een even grote toeslag betalen als de kinderloze rijken?
Hier stemt u waarschijnlijk opnieuw overeen met de reactie van de studenten op dit kantoor huren amsterdam zuidas idee, dat ze met een even grote heftigheid verwierpen als het eerste. Maar Schelling liet zijn studenten zien dat ze op logische gronden niet beide voorstellen konden verwerpen. Zet de twee formuleringen naast elkaar. Het verschil tussen de belasting die verschuldigd is van een kinderloos gezin en van een gezin met twee kinderen wordt in de eerste versie beschreven als een belastingkorting en in de tweede versie als een toeslag. Als je in de eerste versie aan de armen hetzelfde (of een groter) voordeel wil geven als aan de rijken voor het hebben van kinderen, moet je ook willen dat de armen ten minste dezelfde straf als de rijken betalen voor kinderloos zijn. Hier kunnen we Systeem r aan het werk zien. Het produceert een directe reactie op elke vraag over rijk en arm: in geval van twijfel moet je de armen begunstigen. Het verrassende punt van Schellings probleem is dat deze ogenschijnlijk eenvoudige morele regel niet betrouwbaar werkt. Hij genereert tegenstrijdige antwoorden op hetzelfde probleem, afhankelijk van de manier waarop het probleem is ingekaderd. En natuurlijk weet u welke vraag er nu volgt: Nu u gezien hebt dat uw reacties op het probleem door het kader beïnvloed worden, wat is dan uw antwoord kantoor huren amsterdam wtc op de vraag: hoe zouden de kinderen van rijke en arme mensen in het belastingstelsel behandeld moeten worden? Waarschijnlijk zult u ook over dit geval versteld staan. U hebt morele intuïties over verschillen tussen rijk en arm, maar deze intuïties zijn afhankelijk van een willekeurig referentiepunt en houden geen rekening met het eigenlijke probleem. Dit probleem -de vraag over feitelijke toestanden in de wereld – is hoeveel belasting gezinnen moeten betalen, hoe de cellen in de matrix van het belastingstelsel moeten worden ingevuld. Voor de oplossing van dat probleem beschikt u niet over dwingende morele intuïties. Uw morele gevoelens zijn verbonden met kaders, met beschrijvingen van de werkelijkheid in plaats van met de werkelijkheid zelf. De boodschap over het effect van kaders is hard: kaders mogen niet beschouwd worden als iets dat een onderliggende voorkeur maskeert of vertekent. Ten minste in dit voorbeeld – en ook bij de problemen van de Aziatische ziekte en van chirurgie of bestraling voor longkanker – is er geen onderliggende voorkeur die door het kader wordt gemaskeerd of vertekend. Onze voorkeuren hebben betrekking op ingekaderde problemen en onze morele intuïties gaan over beschrijvingen, niet over de inhoud daarvan.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *