Rationaliteit als samenhang

De omschrijving van rationaliteit als samenhang is zo beperkend dat het begrip daardoor zijn toepassingsmogelijkheden verliest. Deze definitie vraagt om flexplek huren amsterdam gehoorzaamheid aan logische regels die een beperkte geest niet in praktijk kan brengen. Aan de hand van de definitie kunnen redelijke mensen niet rationeel zijn, maar ze mogen om die reden niet als irrationeel gebrandmerkt worden. ‘Irrationeel’ is een beladen term die wijst op impulsiviteit, emotionaliteit en een flexplek huren haarlem stijfkoppig verzet tegen redelijke argumenten.3 Ik krimp vaak ineen als van mijn werk met Amos wordt gezegd dat het aantoont dat menselijke keuzen irrationeel zijn, terwijl ons onderzoek alleen maar heeft laten zien dat Humans zich niet goed laten beschrijven aan de hand van het model van de rationele actor. Hoewel Humans niet irrationeel zijn, hebben ze vaak hulp nodig om nauwkeuriger oordelen te vormen en betere beslissingen te nemen, en in sommige gevallen kunnen beleidsmaatregelen en instellingen die hulp verschaffen. Deze voorstellen kunnen flexplek huren amsterdam zuidas onschuldig lijken, maar zijn in feite uiterst controversieel. In de visie van de belangrijke economische school van Chicago is het geloof in menselijke rationaliteit nauw verbonden met een ideologie waarin het onnodig en zelfs immoreel is om mensen tegen hun keuzen te beschermen. Rationele mensen moeten vrij zijn en zelf de verantwoordelijkheid voor hun welzijn kunnen dragen. Milton Friedman, de leidende figuur van deze school, heeft dit gezichtspunt uitgedrukt in de titel van een van zijn populaire boeken, Free to Choose. De veronderstelling dat mensen rationeel handelen, levert de grondslag voor de libertaire benadering van openbaar beleid: kom niet tussenbeide in het individuele recht op keuze tenzij deze keuzen schade berokkenen aan anderen. Libertair beleid wordt verder ondersteund door bewondering voor de efficiĆ«nte manier waarop markten goederen beschikbaar stellen voor mensen die bereid zijn daarvoor het meest te betalen. Een beroemd voorbeeld van de Chicago-aanpak heeft de veelzeggende titel A Theory of Rational Addiction; het verklaart hoe een rationeel handelend individu met een sterke voorkeur voor intensieve en directe bevrediging de rationele beslissing kan nemen om toekomstige verslaving als consequentie te accepteren. 4 Ooit heb ik Gary Becker, een van de auteurs van dit artikel, die ook als lid van de Chicago school een flexplek huren amsterdam wtc Nobelprijs heeft gewonnen, wat luchthartiger horen betogen – hoewel niet helemaal uit de grap – dat we de zogenaamde zwaarlijvigheidsepidemie zouden kunnen verklaren op grond van de bij mensen levende overtuiging dat er al snel een effectieve behandeling voor diabetes beschikbaar zal komen. Dit was een nuttige opmerking: als we zien dat mensen zich vreemd lijken te gedragen, moeten we eerst nagaan of ze misschien een goede reden hebben om te doen wat ze doen. We mogen pas een beroep doen op psychologische interpretaties wanneer hun redenen ongeloofwaardig worden – wat Beckers verklaring van zwaarlijvigheid waarschijnlijk is.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *