Het humanisme

Afbeeldingsresultaat voor site:ilocate.nl

Met de conclusies uit dit eerste deel zal het tweede deel van het boek de bizarre wereld verkennen die Homo sapiens de afgelopen millennia heeft gecreëerd en de weg die naar het kruispunt leidde waar we nu voor staan. Hoe is Homo sapiens gaan geloven in de humanistische doctrine, die stelt dat het heelal om de mensheid draait en dat mensen de bron van alle zingeving en gezag zijn? Wat zijn de economische, sociale en politieke implicaties van dit geloof? Hoe beïnvloedt het ons dagelijks leven, onze kunst en onze heimelijke dromen co-working space amsterdam en verlangens? In het derde en laatste deel van het boek komen we weer terug bij het begin van de eenentwintigste eeuw, maar dan met veel diepere inzichten over de mensheid en het humanistische geloof. Dit deel beschrijft het lastige parket waarin we nu zitten en de mogelijkheden voor onze toekomst. Waarom kunnen pogingen om het humanisme te volvoeren tot de ondergang ervan leiden? Hoe kan onze zoektocht naar onsterfelijkheid, geluk en goddelijkheid de fundamenten van ons geloof in de mensheid aantasten? Wat zijn de voortekenen die deze mogelijke ramp aankondigen en hoe worden die weerspiegeld in de beslissingen die wij van dag tot dag nemen? En als het humanisme inderdaad in gevaar is, wat zou er dan voor in de plaats kunnen komen? Dit deel van co-working space amsterdam zuidas het boek bestaat niet uit loos gefilosofeer of dito voorspellingen. Het is een kritische beschouwing van onze smartphones, onze datingpraktijken en de arbeidsmarkt, om te kijken wat die voor aanwijzingen over onze toekomst bevatten. Voor devote humanisten kan dit allemaal heel pessimistisch en deprimerend klinken, maar het is beter om niet overhaast allerlei conclusies te trekken. De geschiedenis heeft heel wat religies, wereldrijken en culturen zien opkomen en verdwijnen. Zulke omwentelingen zijn niet per se slecht. Het humanisme domineert de wereld nu zo’n driehonderd jaar, wat niet zo heel lang is. De farao’s heersten drieduizend jaar over Egypte en in Europa zijn de pausen een heel millennium aan de macht geweest. Als je een Egyptenaar uit de tijd van Ramses II zou vertellen dat er op een dag geen farao’s meer zouden zijn, zou hij waarschijnlijk vol afgrijzen uitroepen: ‘Hoe kunnen we leven zonder farao? Wie zorgt er dan voor orde, vrede en rechtvaardigheid?’ Als je middeleeuwers zou vertellen dat God binnen een paar eeuwen dood zou zijn, zouden ze niet weten hoe ze het hadden. ‘Hoe kunnen we leven zonder God? Wie geeft het leven dan zin en wie beschermt ons tegen de chaos?’

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *