Een pesticide

Iedereen kan meevoelen met de onwil van ouders om zelfs een minuscule risicoverhoging voor hun kind in ruil voor geld te accepteren. Maar kantoor huren amsterdam hierbij moet wel worden opgemerkt dat deze houding niet consistent is en schade kan toebrengen aan de veiligheid van degenen die we willen beschermen. Zelfs de meest liefhebbende ouders hebben in termen van tijd en geld beperkte mogelijkheden om hun kind te beschermen (de mentale rekening die geoormerkt is voor de veiligheid van het kind, heeft een kantoor huren haarlem beperkt budget), en het lijkt redelijk om deze middelen het nuttigst te gebruiken. Geld dat bespaard zou kunnen worden door het risico van schade door een pesticide iets te verhogen, zou zeker nuttiger gebruikt kunnen worden om het kind beter te beschermen tegen andere schadebronnen, bijvoorbeeld door een veiliger autostoeltje of een beveiliging van stopcontacten aan te schaffen. Het taboe op ruil tegen het accepteren van enige toename van risico is geen doelmatig middel kantoor huren amsterdam zuidas om met een veiligheidsbegroting om te gaan.16 Dit taboe kan zelfs gemotiveerd zijn door een zelfzuchtige angst voor spijt in plaats van een wens om de veiligheid van het kind te optimaliseren. De gedachte van ‘wat als?’ die opkomt bij alle ouders die zo’n ruil weloverwogen doen, verwijst naar de spijt en schaam
376 Deel IV – Keuzen
te die zij zouden voelen in het geval dat de pesticide schade veroorzaakt. De intense afkeer van het inwisselen van risico tegen enig ander voordeel speelt op grote schaal een rol in de wetten en regelingen met betrekking tot risico. Deze tendens is met name sterk in Europa, waar het voorzorgsprincipe dat elke mogelijk schadelijke handeling verbiedt, algemeen wordt geaccepteerd. 17 Op het punt van regelingen legt het voorzorgsprincipe de volle verantwoordelijkheid voor het bewijzen van veiligheid op iedereen die iets onderneemt wat mensen of de omgeving zou kunnen schaden. Verscheidene internationale lichamen hebben bepaald dat het ontbreken van wetenschappelijk bewijs voor mogelijke schade geen voldoende rechtvaardiging biedt om risico’s te nemen. De jurist Cass Sunstein wijst erop dat het voorzorgsprincipe kostbaar is en dat het, wanneer het strikt wordt geïnterpreteerd, verlammend kan werken. Hij presenteert een indrukwekkende lijst van vernieuwingen die deze toets niet zouden hebben doorstaan, zoals ‘vliegtuigen, airconditioning, antibiotica, automobielen, chloor, het mazelenvaccin, kantoor huren amsterdam wtc openhartoperaties, radio, koelkasten, het pokkenvaccin en röntgenstralen’. De sterke versie van het voorzorgsprincipe is evident onhoudbaar. Maar een versterkte afkeer van verlies is verankerd in een sterke en alom aanwezige morele intuïtie; hij komt voort uit Systeem r. Het dilemma tussen morele houdingen op grond van een intense afkeer van verlies en doelmatig risicomanagement kent geen eenvoudige en overtuigende oplossing.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *