Een klasse van overeenkomstige gevallen

De tweede vraag die ik aan Seymour stelde, leidde zijn aandacht af van ons project en richtte die op een klasse van overeenkomstige gevallen. Seymour schatte de a-priorikans van succes in deze klasse: 40 procent mislukking en 7 tot ro jaar voor voltooiing. Zijn informele schatting kantoor huren amsterdam voldeed natuurlijk niet aan wetenschappelijke criteria, maar verschafte acceptabele gegevens voor een basisvoorspelling: de voorspelling die je maakt over een geval als je er niets van afweet behalve de categorie waartoe het behoort. Zoals we eerder gezien hebben, moet deze basisvoorspelling gebruikt worden als uitgangspunt voor nadere aanpassingen. Wanneer je gevraagd wordt om de lengte van een vrouw te raden van wie je alleen weet dat ze in New York City woont, is je kantoor huren haarlem basisvoorspelling de beste gok van de gemiddelde lengte van de vrouwen in die stad. En als je vervolgens specifieke informatie in handen krijgt, bijvoorbeeld dat de zoon van de vrouw een belangrijke rol speelt in het basketbalteam van zijn school, zul je je schatting vanuit het gemiddelde in de juiste richting bijstellen. Uit Seymours vergelijking van ons team met andere teams viel
op te maken dat zijn kantoor huren amsterdam zuidas voorspelling van ons resultaat iets beneden de basisvoorspelling lag, terwijl deze op zich al zorgwekkend was. De spectaculaire nauwkeurigheid van de voorspelling op grond van het externe gezichtspunt was een kwestie van stom geluk en mag niet als bewijs gelden voor de validiteit van het externe gezichtspunt. Dit gezichtspunt moet op algemene gronden verdedigd worden: wanneer de referentieklasse zorgvuldig wordt gekozen, zal het externe gezichtspunt ruwweg aangeven waar we de uitkomst moeten zoeken en, zoals in ons geval, een aanwijzing inhouden dat de voorspellingen op grond van het interne gezichtspunt er ver naast zitten. Voor een psycholoog is het verschil tussen de twee beoordelingen van Seymour opmerkelijk. Hij beschikte over alle kennis die nodig was om de cijfers van een geschikte referentieklasse in te schatten, maar maakte bij zijn aanvankelijke schatting in het geheel geen gebruik van deze kennis. Seymours voorspelling op grond van zijn interne gezichtspunt was geen bijstelling van de basisvoorspelling omdat deze bij hem niet in gedachten was gekomen. Zijn voorspelling was gebaseerd op de bijzondere omstandigheden van onze inspanningen. Net als de deelnemers in het Tom W.-experiment, was Seymour op de hoogte van de relevante a-priorikans, maar kwam hij niet op de gedachte dit cijfer toe te kantoor huren amsterdam wtc passen. In tegenstelling tot Seymour hadden de andere groepsleden geen toegang tot het externe gezichtspunt en geen mogelijkheid om een redelijke basisvoorspelling te doen. Het is echter opmerkelijk dat we niet het gevoel hadden dat we informatie over andere teams nodig hadden om onze schatting te doen. Mijn verzoek om een extern gezichtspunt was verrassend voor ons allemaal, met inbegrip van mezelf! Dit is een algemeen voorkomend patroon: mensen die informatie hebben over een bepaald geval, voelen maar zelden de behoefte om de cijfers te kennen van de klasse waartoe het geval behoort.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *